یکی از حلقه های گمشده تکامل انسان پیدا شد!

fosil

یکی از بخش های پازل فسیل ها با کشف استخوان فک تکمیل شد. این فسیل نشان می دهد که بشر، چگونه از استرالوپیتکوس (Australopithecus)، از انسان های اولیه میمون گونه، به انسان های هوشمند و مدرن امروزی (هومو ساپین) تکامل پیدا کرده است.

آرواره پایینی این فسیل که تنها دارای ۵ دندان است، به زمان اولین انسان ها یعنی ۲٫۸ میلیون سال پیش بر می گردد که از قدیمی ترین فسیل کشف شده مربوط به هومو هابلیس (انسانی که از دست برای کار با ابزار استفاده می کرد) نیز حداقل ۴۰۰ هزار سال قدیمی تر است.

پروفسور بیل کیمبل (Bill Kimbel)، رئیس موسسه انسان شناسی دانشگاه Arizona State درباره کشف این فسیل گفت: «این فسیل یک نمونه عالی از فسیل های تکاملی در دوره ای پر اهمیت از تکامل انسان است،» او اضافه کرد: «این فسیل تکه ای کوچک از پازلی است که دری به روی سوالات و تحقیقات جدید باز می کند.»
البته هنوز دقیقاً مشخص نشده که این فسیل به چه گونه ای تعلق دارد اما دیرینه شناسان مطمئن دارند که به خانواده انسان ها، یعنی هومو (Homo) مربوط است. از ویژگی های این گونه می توان دو پا بودن، دستانی مناسب برای ساختن و کار کردن با ابزار و مغری بزرگ را برشمرد.

شاخص ترین ویژگی این آرواره، اندازه و شکل دندان ها هستند. دکتر برایان ویلمور (Brian Villmoare)، از دانشگاه نوادا که عضوی از تیم بازدید کننده فسیل بوده گفته: «ویژگی های این فسیل که به وضوح آن را به گونه انسان در ۲٫۸ میلیون سال پیش پیوند می زند، به ما کمک می کند تا بتوانیم دوره انتقال گونه انسان را محدود در نظر بگیریم و پیشنهاد کنیم که تکامل، نسبتاً سریع رخ داده است.»

در حقیقت با یافتن فسیل های بسیار قدیمی انسان، می توان به زمان پیدایش او پی برد و با مشخص کردن بازه زمانی پیداش تا پایان تکامل، دوره انتقال او از وضعیت ابتدایی به انسان کامل را مشخص کرد. اینطور می توان مدت زمان رخ دادن تکامل را تخمین زد. با توجه به زمانی که این فسیل اکنون برای ما رقم زده است، به نظر می رسد انسان تا مدت زیادی به همان صورت اولیه بوده و تکامل او تقریباً به صورت ناگهانی و سریع رخ داده است.

از این فسیل همچنین می توان پی برد که دندان انسان ها، نسبت به گونه اولیه استرالوپیتکوس تکامل پیدا کرده است. می توانید متن کامل مقاله دانشمندان را درباره این فسیل، در مجله Science مطالعه کنید.

محققان گفته اند که صاحب این آرواره، دو پا بوده و در محیطی خشک و کم رطوبت زندگی می کرده است، اما درباره خوراک و استفاده او از ابزار اطلاعاتی ندارند. این ها سوالاتی هستند که دانشمندان قصد دارند پاسخشان را در سفر تحقیقاتی به شرق آفریقا بیابند.

علی رغم کند و کاو بسیار، دانشمندان توانسته اند تنها تعداد کمی فسیل انسان با عمر بیش از ۲ میلیون سال کشف کنند. دکتر ویلمور می گوید: «داشتن یک دید کلی از مراحل اولیه سیر تکاملمان بسیار هیجان انگیز است»

فسیل هایی مربوط به بیش از ۳ میلیون سال پیش نیز یافت شده اند که معروف ترین آن ها، اسکلت ۳٫۲ میلیون ساله لوسی (Lucy)، یکی از استرالوپیتکوس ها است که در منطقه همین فسیل آرواره در سال ۱۹۷۴ یافت شد.

Chalachew Seyoum، دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه Arizona State، که برای نقشه برداری از منطقه Ledi-Geraru به دره ریفت اتیوپی رفته بود، این استخوان را در دامنه دشت های آن جا یافت کرد. این منطقه بسیار غنی از فسیل های باستانی انسان است.

او گفت: «من تجربیات خوبی در زمینه نقشه برداری داشتم و می دانستم که رسوبات احتمال کجا قرار دارند. کمی از سطح زمین بالاتر رفتم و این نمونه را درست روی لبه دامنه تپه پیدا کردم. دیدم که یک دندان از داخل رسوبات بیرون آمد و همان، توجه من را جلب کرد.»

تیم تحقیقاتی دانشگاه آریزونا طی ۱۳ سال گذشته روی این منطقه تحقیق و از آن نقشه برداری می کرده است.